اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﻴﻴﻦ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ شناخت درﻣﺎﻧﮕﺮی ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ذهن آﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮ ﺧﻮدﻛﺎر آﻣﺪی اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و اﻓﺴﺮدﮔﻲ دﺧﺘﺮان ﻧﻮﺟﻮان ﺗﺤﺖ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﺑﻬﺰﻳﺴﺘﻲ اجرا ﺷﺪ. روش ﭘﮋوﻫﺶ از ﻧﻮع ﺷﺒﻪ ﺗﺠﺮﺑﻲ و ﺑﺎ ﻃﺮح پیش آزﻣﻮن ـ پس آزﻣﻮن ﭘﻴﮕﻴﺮی ﺑﺎ گروه گواه و ﺟﺎﻣﻌﺔ آﻣﺎری دﺧﺘﺮان ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن بی ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ و ﺑﺪ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ساکن در ﻣﺮﻛﺰ ﻧﮕﻬﺪاری اﺳﺘﺎن ﻗﺰوﻳﻦ ﺑﻮد از ﺑﻴﻦ اﻳﻦ دﺧﺘﺮان ۱۲ نفر به روش نمونه برداری در دسترس اﻧﺘﺨﺎب و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﻲ در دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺸﻲ و ﮔﻮاه جایگزین شدند ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺸﻲ ﻃﻲ دو ﻣﺎه ﺗﺤﺖ ﻣﺪاﺧﻠه شناخت درمانگری مبتنی گاهی در ۱۰ جلسه ی ۷۰ تا ۹۰ دقیقه ای قرار گرفت. هر دو گروه در سه مرحله پیش آزمون, پس آزمون و پیگیری ۳ ماهه با پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان کنلی (۱۹۹۸) و افسردگی نوجوانان کوتچر (۲۰۰۲) ارزیابی شدند. نتایج تحلیل کوواریانس افزایش معنادار خودکارآمدی احتماعی و کاهش افسردگی را در گروه آزمایش نشان داد, که در پیگیری نیز تداوم داشت. نتایج پژوهش اثزبخشی کاریست شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی  را ﺑﺮ اﻓﺰاﻳﺶ خودکارآمدی اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و کاهش افسردگی در دختران نوجوان بدسرپرست و بی سرپرست را تایید کرد.

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ درﻣﺎﻧﮕﺮی ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ مبتنی ﺑر ذهن آﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮ ﺧﻮدﻛﺎرآﻣﺪی اجتماعی و افسردگی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

هستی مدیرروستا

Got something to discuss?