از آنجا که در اختلال دوقطبی، نقص توجه، نقص اصلی عصب روان شــناختی در نظر گرفته می شود، هدف این پژوهش، مقایسه ی توجه انتخابی در فازهای مانیا، افسردگی و یوتایمیا در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک و افراد عادی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۵ تعریف شد. روش: نمونه ی پژوهش ۹۵ نفر بود که ۱۵ نفر آنها در فاز مانیا, ۱۰ نفر در فاز افسردگی و ۱۶ نفر در فاز یوتایمیا قرار داشتند و ۱۸ نفر نیز افراد عادی بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. بیماران با تشخیص روانپزشک و بر اساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (MSD-5) مقیاس مانیای یانگ و افسردگی همیلتون  و افراد عادی با پرسش نامه های چک لیست نشانه های اختلالات دوانی (SCI-90-R V.4.1) و کیفیت زندگی ۲۶ سوالی (SF36) وارد پزوهش شدند. برای سنجش توجه انتخابی، نرم افزار آزمون استروپ ساده به کار رفت. داده ها با تحلیل واریانس یک راهه، کروسکال والیس و آزمون های تعقیبی تجزیه و تحلیل شدند. شــاخص های اندازه گیری شده عبارت بودند از: زمان آزمایش، تعداد خطا، تعداد ســؤال های بدون پاســخ، تعداد پاسخ های صحیح، زمان پاسخ در دو قســمت هم خوان و ناهم خوان، نمره و زمان تداخل. یافته ها: نتایج نشــان دادند که زمان آزمایش هم خوان و ناهم خوان و زمان پاســخ هم خوان در گروه های مانیا- کنترل و افسردگی- کنترل و زمان پاســخ ناهم خوان در گروه های یوتایمیا- مانیا و مانیا- کنترل و افســردگی- کنترل تفاوت معناداری دارد (P> ۰/۰۰۰۱), اما در سایر گروه ها تفاوت معناداری دیده نشد. نتیجه گیری: با توجه به عملکرد ضعیف بیماران دوقطبی در توجه انتخابی در فازهای حاد اختلال و ادامه این نقص در فاز یوتایمیا شاید بتوان ادعا کرد که شدت نقص توجه در اختلال دوقطبی با فازها مرتبط است، البته انجام مطالعات بیشتر با حجم نمونه بیشتر ضروری به نظر می رسد.

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مقایسه توجه انتخابی در فازهای مختلف اختلال دوقطبی نوع یک و افراد عادی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

هستی مدیرروستا

Got something to discuss?